Blog van Monique Hoogvliet; 25 september 2018

Hij vroeg: “Zoek jij voor de website even een paar voor/na-foto’s van jezelf bij elkaar?” Dat is makkelijker gezegd dan gedaan zeg! Foto’s van het afgelopen jaar heb ik in overvloed. Maar toen ik nog een kleine honderd kilo woog vond ik echt elke foto van mezelf afschuwelijk! Dus ik bewaarde ze bij voorkeur niet, en als ik het al deed, dan vooral die waar ik niet al te dik op stond. Of achter iemand verscholen stond. Of gewoon vager dan vaag: je kon eigenlijk niet eens zien dat ik het was. Maar het is gelukt. Ik vond foto’s die mij in mijn volle glorie van toen tonen: in het fotoarchief van de sportschool, er waren familiekiekjes die zij natuurlijk wel bewaard hadden, en lieve vriendin M stuurde mij spontaan zo’n foto omdat zij zich nu pas realiseerde wat een metamorfose ik onderging. In deze blog heb ik ze geplaatst. Met het schaamrood op de kaken weliswaar. Hoe heb ik het ooit zover kunnen laten komen!

Vóór (winter 2014)

Ná (voorjaar 2017)

Mijn lief was veel te zwaar en kreeg diabetes-2. Hij begon met keto, schakelde over op OKL en hij keerde zijn insulineresistentie binnen een paar maanden helemaal om. Ik heb hem een half jaar laten begaan en was erg onder de indruk van zijn gewichtsverlies. Als we samen aten deed ik wel met hem mee, maar de rest van de dag at ik gewoon “mijn ding”. Maar toen was hij op een dag zoveel afgevallen dat zijn gewicht richting het mijne ging. En daarvan schrok ik echt! Ik kon het gewoon niet hebben als hij minder zou wegen dan ik. Dus de knop ging om en ik ben er vol voor gegaan. Makkie, dacht ik, want alle kennis was letterlijk al in huis en ik deed toch al voor de helft mee.

Binnen tien maanden OKL verloor ik zo’n 20 kilo! Het half jaar daarna ging het afvallen wat minder snel maar wel gestaag door. Bij elkaar was ik na een maand of 17 zeker 34 kilo afgevallen! Ver voorbij mijn streefgewicht, dat ik inmiddels een kilootje of vijf naar beneden heb bijgesteld. Ik ben 1,74m lang en als ik 65 kilo weeg dan pas ik in maatje 36 (stretch!) tot 38. Ik ben dan blij met mijn figuur en – belangrijker – ik voel me dan helemaal top! Volgens mij is dat ook duidelijk te zien op de foto’s. Maar ik weet nu ook dat lichter dan 65 kilo – ik schoot een beetje door rond kerst 2017 – voor mij echt niet oké is. Dan krijg ik uitstekende botten, minder energie, zwabbervel, vaak blessures en ook weinig tolerantie voor een paar wijntjes bij een dinertje of op een feestje.

Vóór (zomer 2013)

Ná (winter 2018)

En deze maand ben ik dan precies twee jaar vrij van koolhydraten en suikers. Als ik terugkijk vond ik het eigenlijk best gemakkelijk. Het eten volgens de Optimaal Ketogene Leefstijl was heerlijk en ik had nooit honger. Vooral kennis en overtuiging had ik nodig, de rest ging vanzelf. Voor mijn gevoel vlogen die kilo’s er zonder moeite af. Ik noemde het zelfs een wonderdieet! Maar hee, dat is het niet hè, een dieet. Het is een leefstijl die ik vol moet en wil houden, anders groei ik gewoon weer terug naar die honderd kilo (en meer, waarschijnlijk: jojo!). Maar dit volhouden lukt mij moeiteloos. Ik wil echt niet meer terug naar ‘normaal’ eten. De meeste dingen van vroeger vind ik niet eens meer lekker. En ik ben gezond (blijkt uit bloedwaarden) en voel me energiek.

Twee keer per dag wegen gaf mij veel inzicht in mijn eigen eet- en leefgedrag. Inmiddels weet ik precies hoe het komt wanneer ik meer of minder gewicht op de weegschaal zie. Vroeger hàd ik niet eens een weegschaal omdat ik van die dagelijkse confrontatie met mijn overgewicht niet gelukkig werd. Maar sinds twee jaar weeg ik mij dus trouw elke ochtend en avond. Na een maand of wat hebben wij een smart scale aangeschaft. De meest lonende aankoop ooit! Mijn nieuwe beste vriend weegt supernauwkeurig het hele gezin en hij houdt voor iedereen precies bij hoeveel je wanneer weegt, hoe vetpercentages en hartslagen mee-ontwikkelen en hij zet dat om in grafieken. De neerwaartse lijn die ik twee keer per dag zag gaf mij ongekende motivatie. Ik keek zelfs uit naar de weegmomenten. Wie had dat gedacht? De weegschaal stuurt steeds alle informatie en grafieken door naar een app op mijn smartphone. Dit is een foto van mijn grafiek tot en met vandaag:

smart scale – 25 sept 2018

Alles heeft mijn smart scale vanaf Dag 1 bijgehouden. Wat ik ook mooi vind, is dat deze grafiek goed laat zien dat het mij lukt om ook strak op gewicht te blíjven. Al negen maanden schommel ik rond die 65 kilo. Soms een kilo meer, soms een kilo minder. De OKL-leefstijl geeft mij ‘knoppen’ waaraan ik kan draaien en waarmee ik de regie over mijn gewicht strak in handen houd. Want inmiddels eet ik heus wel eens verboden vruchten. Dat zie ik meteen terug op de weegschaal en dan weet ik dat er weer wat strengere dagen op moeten volgen.

Maar het OKL-leven is niet slechts rozengeur en maneschijn. Er zijn natuurlijk ook dingen waar ik de afgelopen twee jaar met frustratie of zelfs vechtlust tegenaan gelopen ben. Allereerst familie en vrienden die niet snappen hoe ketose werkt en niet kunnen of willen onthouden dat je daar niet uit wil vallen. Hoe vaak mij niet gevraagd is: “Maar eentje/een keertje kan toch wel?” Het hield pas op toen ik vroeg of ze dat ook vragen aan iemand die gestopt is met roken. Ook uit eten gaan wil nog wel eens teleurstellend zijn. Hele menu’s zijn voor ons aangepast en pas aan tafel bleek vaak dat ze er werkelijk niets van begrepen hadden. Bij buiten de deur eten ervaren wij steeds weer: hoe duurder het restaurant, hoe lastiger het kiezen is. Wat ook moeizaam is, is het plannen van je maaltijden. Je moet in een heel ander aankoop- en kookritme komen. Op het laatste nippertje bedenken wat je ’s avonds gaat eten, of wat je meeneemt voor lunch op je werk bijvoorbeeld, is er meestal niet meer bij. Gelukkig houd ik van koken, want als dat je ‘ding’ niet is dan heb je dat er als keto-uitdaging ook nog eens bij!

Vóór (zomer 2014)

Ná (zomer 2017)

Ben ik dan voor de rest van mijn leven veroordeeld tot het mijden van koolhydraten en suikers? Nee dus. Na enige tijd raakt het lichaam zo fat adapted, dat straffeloos zondigen heus kan. In het begin vlieg je bij een stuk taart meteen uit ketose en dat overkwam mij ook (in mijn geval waren het profiteroles). Wat voelde ik me toen beroerd zeg! Ik vond het daardoor de zonde niet meer waard en het hielp mij enorm om daarna consequent te blijven. Maar inmiddels trek ik een avondje sushi met gemak. Of een halve pizza, wat stokbroodjes in een restaurant, of mijn favoriet: risotto. Maar ik houd het met opzet en overtuiging heel beperkt. Want ik mag dan vaak risotto missen, mijn spiegelbeeld zoals op de voor-foto’s – die 100 kilo bijna aantikkend – mis ik absoluut niet! En daarom durft ik ze te plaatsen, die voor-foto’s.

Wil je meer weten? Check www.ketoservices.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.